Το Δίστρατο χτισμένο στους πρόποδες της Βασιλίτσας και του Σμόλικα, σε υψόμετρο 1100 μέτρων, βρίσκεται σε μία περιοχή σπάνιας ομορφιάς γεμάτη με δάση από πεύκα,οξιές, κέδρα, άγρια βατόμουρα, καθώς και από ποτάμια, ρυάκια με γάργαρα νερά που σχίζουν τις πλαγιές καταλήγοντας στον Αώο ποταμό.
Η πολυμορφία του τοπίου, την οποία συνθέτει η συνεχής εναλλαγή βουνών, ποταμιών, κοιλάδων και γκρεμών είχε σαν αποτέλεσμα τη φυσική απομόνωση της περιοχής. Η πλούσια βλάστηση, τα άφθονα νερά αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες για την ιδανική διαβίωση άγριων ζώων και θηλαστικών. Υπάρχει τεράστιο φυσικό κάλλος και παρά την έλλειψη αντιπροσωπευτικών κτιρίων ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής, η οποία οφείλεται σε ιστορικές συγκυρίες όπως το κάψιμο του χωριού από τους Γερμανούς, το Δίστρατο σε συνδυασμό με το Ε.Χ.Κ.Β (Εθνικό Χιονοδρομικό Κέντρο Βασιλίτσας) και το ευρωπαϊκό μονοπάτι Ε6, αποτελεί τόπο θαυμασμού και γαλήνης. Ενός θαυμασμού και μιας γαλήνης που συμβαδίζει με την νέα τάση επιστροφής και επαφής με τη φύση. Ιστορικά στοιχεία δεν υπάρχουν αρκετά μιας και οι σκιερές και απόκρημνες χαράδρες της Πίνδου κράτησαν καλά κρυμμένα τα μυστικά της ζωής των ανθρώπων της περιοχής. Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν Μπριάζα (Β.Δ 7-8-1919, ΦΕΚ 184/Α/1919) και μετονομάστηκε σε Δίστρατο με το Δ. 12-03-1928, ΦΕΚ 81/Α/1928). Οι κάτοικοι είναι βλαχόφωνοι και ασχολούνταν με τα δάση, την παραγωγή ξυλείας και κατραμιού. Υπήρχαν και αρκετοί κυρατζήδες που με τα καραβάνια τους έφταναν ως τα βαλκανικά βλάχικα κέντρα (Μοσχόπολη). Σήμερα πολλοί έχουν στραφεί στη εξυπηρέτηση του Τουρισμού .

Τα σπίτια του Διστράτου είναι νεόκτιστα, καλυμμένα με κόκκινο τσίγκο και την απουσία χαρακτηριστικής αρχιτεκτονικής αναπληρώνει η ομορφιά και η καθαριότητα. Οι κύριοι δρόμοι του χωριού είναι ασφαλτοστρωμένοι και σε όλους τους άλλους έχουν κατασκευαστεί όμορφα και περίτεχνα λιθόστρωτα. Μέσα στον οικισμό η εκκλησία της Παναγίας που χτίστηκε από Πυρσογιαννίτες μαστόρους το 1909 με σύγχρονη αγιογράφηση αποτελεί το επίκεντρο του πανηγυριού τον 15 Αύγουστο.